Mimari Terimler Sözlüğü

Ahşap çatılarda kullanılan, kiremitlerin altına yerleştirilen su geçirmez örtü malzemesi.

Işığı bir yere yönlendirmek veya gözleri korumak için kullanılan lamba siperi.

Sütun başlığının en üstünde yer alan, yükü geniş bir alana dağıtan kare veya dikdörtgen levha.

Köy evlerinin tavanlarında iki direk arasında kalan boşluk.

Anıtsal yapı veya heykel; önemli bir olayı veya kişiyi anmak için yapılan eser.

Parklar, bahçeler veya meydanlar gibi açık alanların işlevsel ve estetik düzenlemesi.

Yatay bir taşıyıcı yapı öğesinin dayanak noktaları arasındaki uzaklık.

Kapı veya pencere kanadı üstünde yer alan sabit veya açılır bölüm.

Çevresi yollarla sınırlanmış ve çoğu parsellerle bölünmüş arsa veya yapı grubu.

Yapı öğelerinin, çimento veya tutkal gibi bağlayıcılarla birbirine yapışması.

Tanelerden oluşan bir karışımın bağlayıcı madde ile birleştirilmesinden meydana gelen yapı öğesi.

Kilit taşı yerine metal bir bağlantı elemanı (agraf) kullanılan kemer türü.

Harç, beton veya asfalt gibi malzemelerin ana bölümünü oluşturan kum, çakıl, cüruf gibi maddeler.

Tarih öncesi çağlardan beri yapı yapımında kullanılan en eski ve yaygın malzeme.

İnce işçilikle yüzeylere açılan, ışık veya hava geçişine izin veren dekoratif delik ya da oyuk.

Birikmiş suları akıtmaya yarayan boru, oluk veya benzeri araç.

Katlanabilir ve sürgülü mekanizmaya sahip, genellikle dar alanlarda kullanılan kapı türü.

Antik yapılarda alınlıkların tepe ve köşelerine yerleştirilen dekoratif süslemeler.

Yapının taşıyıcı sistemini ve elemanlarının yerleşimini belirlemek için kullanılan referans çizgileri.

Yapı içi veya dışı için dekoratif veya işlevsel tamamlayıcı elemanlar.

Yapının ana eksenine göre düzenlenmiş simetrik plan düzeni.

Bir yapının ekseni boyunca uygulanan ve genellikle kolonlar üzerinde etkili olan doğrusal kuvvet.

İnsan veya malzeme taşımacılığında ara durak olarak kullanılan alan veya yapı.

Geleneksel Türk mimarisinde kullanılan, yarım silindirik biçimli kiremit türü.

Genellikle iki veya üç katlı, düşük yoğunluklu yerleşimlerde görülen yapı türü.

Tavan yüzeylerini kaplamak için kullanılan, genellikle alçıpan veya sıva ile yapılan yapı elemanı.

Yapılarda giriş kısmının veya kapı ve pencerelerin üstünde bulunan üçgen veya yarım daire biçimindeki süsleme.

Yapının cephelerinde, genellikle üçgen formunda olan ve çatının bitiminde yer alan süsleme öğesi.

Doğada ve sanatta estetik dengeyi sağlayan, yaklaşık 1.618'e eşit matematiksel oran.

Heykellerin, sütunların veya benzeri yapı elemanlarının oturduğu taban kısmı.

Hafif ve dayanıklı, iki alüminyum levha arasında plastik bir tabakadan oluşan cephe kaplama malzemesi.

Amfi, genellikle açık veya kapalı mekânlarda, oturma alanlarının kademeli olarak yükseldiği, seyircilerin bir sahneyi veya etkinlik alanını rahatça görebildiği bir…

Basamaklı oturma düzenine sahip, genellikle açık hava tiyatrolarında kullanılan yapı.

Büyük ve gösterişli giriş kapısı; genellikle önemli yapılar veya alanlarda bulunur.

Tarihi veya kültürel önemi olan, genellikle büyük ölçekli ve açık alanlarla çevrili meydan.

Tarihi veya kültürel öneme sahip, büyük ve gösterişli yapılar için kullanılan terim.

Yapı elemanlarını sabitlemek veya güçlendirmek için kullanılan bağlantı elemanları.

Çelik veya demir malzemeyi beton içerisine yerleştirmek için yapılan işlemler bütünü.

Klasik mimaride sütunların üzerindeki yatay bölüm; arşitrav, friz ve kornişten oluşur.

Kiliselerde, genellikle doğu ucunda bulunan yarım daire veya çokgen planlı çıkıntı; altarın yer aldığı bölüm.

Geleneksel Osmanlı mimarisinde, genellikle aynı iş kolundaki esnaf dükkânlarının bulunduğu üstü örtülü çarşı.

Bir dizi kemerin yan yana gelmesiyle oluşan mimari eleman; genellikle yürüyüş yolları veya galerilerde kullanılır.

Tavan arasına ışık sağlayan çatı penceresi.

Klasik mimaride sütunların hemen üzerinde yer alan yatay kiriş; antablaturanın alt bölümü.

Ana katlar arasında yer alan, genellikle kısmi ve düşük tavanlı ek kat.

Yapının üst kısmında yer alan, dekoratif veya teknik amaçlarla yapılan ikinci tavan.

Antik Roma evlerinde merkezi avlu; günümüzde binaların ortasında bulunan, genellikle camla kaplı iç mekân.

Yapının merkezinde yer alan, genellikle üstü açık veya camla kaplı iç avlu.

Tasarımın ilk aşamasında hazırlanan, genel yerleşim ve formu gösteren ön proje.

Yapının çevresinde veya içinde yer alan, açık ve genellikle duvarlarla çevrili alan.

Hristiyanlıkta kutsal kabul edilen su kaynağı veya çeşme; genellikle kilise veya manastırların yakınında bulunur.

Yapının iç veya dış mekânlarında ışıklandırmayı sağlayan teknik sistem veya cihazlar.

Mekânın ışıklandırması için tasarlanan teknik ve dekoratif çözümleri içeren çizim veya plan.

Yarım daire biçiminde pencere.

Geleneksel İslam mimarisinde anıtsal giriş kapısı.

Yapılarda duman veya gazların dışarı atılmasını sağlayan dikey kanal.

Bina içinde baca ve havalandırma kanallarının geçtiği dikey boşluk.

Bacaların üst kısmına yerleştirilen, yağmur suyu ve yabancı maddelerin girmesini engelleyen koruyucu eleman.

Ahşap çıtalarla oluşturulan iskeletin üzerine çamur, saman veya sıva ile yapılan geleneksel duvar türü.

Bir yapının çeşitli öğelerini kendi aralarında birbirine kenetleme işi.

Döşeme kirişlerinin alttan görünecek şekilde açıkta kaldığı ahşap tavan türü.

Dört sütun üzerine oturan, genellikle dini yapılarda altar veya taht üzerinde bulunan örtü; ciborium olarak da bilinir.

Balkon, merdiven veya teras kenarlarında kullanılan, dikey elemanlardan oluşan korkuluk sistemi.

Ortaçağ kalelerinde, ana girişin önünde yer alan savunma amaçlı küçük kule veya yapı.

Merdivenlerde kullanılan, üzerine basılarak yukarı veya aşağı çıkmayı sağlayan yapı elemanı.

Üst üste yerleştirilmiş basamaklı platformlardan oluşan piramit türü; genellikle Mezopotamya ve Mısır'da görülür.

Tavan yüksekliği alışılagelmiş ölçülerden az olan.

Antik Roma'da kamu binaları olarak kullanılan, dikdörtgen planlı ve genellikle üç nefli yapı; Hristiyanlıkta kilise planı olarak benimsenmiştir.

Yığma yapıda taşıyıcı duvar.

Tek kişilik, kollu ve yastıklı oturma mobilyası.

Yarım silindir biçimindeki tonoz türü; genellikle koridor veya geçitlerde kullanılır.

Çimento, su, kum ve çakıl karışımından elde edilen, sertleşerek dayanıklı hale gelen yapı malzemesi.

Çelik donatılarla güçlendirilmiş beton; dayanıklılığı artırmak için kullanılır.

Betonarme malzemeden yapılan dayanıklı ve estetik korkuluk sistemi.

İki açıklıklı pencere veya kemer; genellikle Romanesk ve Gotik mimaride görülür.

İnsanların barınma, çalışma veya diğer amaçlarla kullandığı yapı.

Yapının enerji tüketimini optimize etmek için uygulanan tasarım ve sistemler bütünü.

Bir duvarda cumba, çıkma gibi taşkın ve altı boş olarak yapılan yapı parçası.

Yapıların yüzeylerinde kullanılan, stilize edilmiş bitki motiflerinden oluşan dekoratif eleman.

Zemin seviyesinin altında yer alan kat.

Yapının zemin seviyesinin altında kalan katı; genellikle depo veya otopark olarak kullanılır.

Duvar üzerindeki yükü hafifletmek için yapılan, genellikle dekoratif amaçlı kullanılan kemer.

Duvar veya diğer yüzeylere renk ve koruma sağlamak için kullanılan sıvı malzeme.

Mekanları birbirinden ayırmak için kullanılan, genellikle yük taşımayan duvar.

Duvarlar dahil olmak üzere, yapının toplam kapladığı alan.

Geleneksel Türk evlerinde misafirlerin ağırlandığı geniş oda; başoda olarak da bilinir.

Şeffaf veya yarı saydam bir malzeme; genellikle pencere, kapı ve cephelerde kullanılır.

Işık geçiren çatı örtüsü yapmakta kullanılan, camın preslenmesiyle elde edilen bir tür kiremit.

Yarı saydam duvar yapmakta kullanılan içi boş cam blok.

Dükkan veya mağazaların ön cephesinde bulunan, camdan yapılmış vitrin.

Camekân, genellikle mağaza veya iş yerlerinde ürünlerin sergilenmesi ya da mekânın dışarıdan görülebilmesi için kullanılan geniş cam yüzeyli alanları ifade eder. İç…

Müslümanların ibadet ettiği, genellikle minareli ve kubbeli yapı.

Osmanlı saraylarında cariyelerin kaldığı odalar veya bölümler.

Antik dönemde, özellikle Pers ve Roma medeniyetlerinde, ölülerin defnedildiği kule şeklindeki yapılar.

Cephe, bir yapının dış yüzeyini ve mimari kimliğini tanımlayan, binanın dış çevresiyle olan görsel ve fiziksel bağlantısını oluşturan yapı elemanıdır. Cepheler…

Yapının dış cephesini koruma veya estetik amaçla kaplamak için kullanılan malzemeler.

Geleneksel Türk evlerinde, manzarayı seyretmek için yapılan, genellikle en üst katta bulunan çıkıntılı oda veya balkon.

Üst katlarda, sokağa doğru çıkıntı yapan kapalı balkon; genellikle ahşap yapılarda görülür.

Çadır, genellikle geçici barınma sağlamak amacıyla kullanılan, taşınabilir ve hafif bir yapı elemanıdır. Kumaş, naylon, deri veya diğer esnek malzemelerden üretilir ve…

Orta noktadan başlayarak dört yana düşen yüzeyleri olan, kare piramit şeklinde çatı.

Üstüne sarmaşık veya çiçek sarılarak yapılmış kafesli gölgelik.

Yapıların üzerini, akıntılı bir tarzda örtecek malzemeyi taşımak üzere yapılan iskelet.

Çatı ile binanın yan duvarı arasında meydana gelen açı.

Çatı yüzeylerinde ısı kaybını önlemek amacıyla uygulanan yalıtım sistemi.

Çatılarda, iç mekâna doğal ışık sağlamak için yapılan pencere; genellikle eğimli yüzeylerde bulunur.

Yapının çatı örtüsünün şeklini, eğimini ve detaylarını gösteren çizim.

Yüksek dayanımlı, inşaat ve taşıyıcı sistemlerde sıklıkla kullanılan metal alaşım.

Bir binanın üst katlarından dışarıya doğru taşan bölüm.

Üzerinde boya, cila veya vernik bulunmayan ahşap.

İki paralel yüzeyden oluşan, genellikle dolgu malzemesi içeren duvar türü.

Seramik malzemeden yapılan, genellikle duvar veya zemin kaplamasında kullanılan, desenli ve sırlı yapı malzemesi.

Kolon, kiriş ve perde donatılarında düşey ve yatay demirler arasındaki mesafeyi eşit tutmaya yarayan, genelde S şeklindeki inşaat demiri parçası.

Alanları çevrelemek veya sınırlandırmak için kullanılan, genellikle ahşap, metal veya plastikten yapılan bariyer.

Yer seviyesinden aşağıda, çevresi duvarlarla çevrili açık alan; genellikle geleneksel Türk mimarisinde görülür.

Eski kagir yapılarda aşınmış taşları çıkararak yerine yenilerini koymak ve çevresini çimento harcı ile doldurmak.

Eğik yüzeylerin dalgalı biçimde tasarlandığı modern çatı türü.

Çatıların tepelerine süs olarak konulan başak biçiminde sivri tepelik.

Çatıların veya parapetlerin su akışını yönlendirmek için kullanılan çıkıntılı yapı elemanı.

Bir yapı parçasının yıkılmaması için dayatılan, çoğu ağaç destek, kısa payanda.

Yan duvarları desteklemek için yapılan, genellikle dışarı taşkın kemer.

Yer altında bulunan dar geçit veya tünel; genellikle su yolları veya gizli geçişler için kullanılır.

Bahçelerde veya açık alanlarda estetik ve güvenlik sağlamak için kullanılan çit türü.

Yapının tavanında veya dış cephede estetik amaçlı kullanılan, genellikle alçı veya beton malzemeden yapılmış süsleme elemanı.

Demir, doğada bol miktarda bulunan ve çeşitli mühendislik ve mimari uygulamalarda temel bir yapı malzemesi olarak kullanılan, yüksek mukavemete sahip metal bir…

Çelik veya demir levhalarla kaplanan yapı elemanı; genellikle yangına karşı dayanıklılığı artırmak için kullanılır.

Yapının belirli bir bölümünün ayrıntılı yapım ve montaj bilgilerini içeren çizim.

Yapının dış yüzeyini yalıtım malzemeleriyle kaplayarak enerji verimliliğini artırma işlemi.

Dış mekân mobilyası, açık alanlarda kullanıma uygun olarak tasarlanmış, dayanıklı ve estetik mobilyaları ifade eder. Bahçe, balkon, teras, veranda gibi dış mekânlarda…

Park, bahçe veya açık alanlarda kullanılan dayanıklı ve estetik mobilyalar.

Yüzeyi dışarıya doğru bombeli olan kemer türü.

Dış veya iç cephelerde bitkilerle oluşturulan, dikey yüzeylerde tasarlanmış yeşil alan.

Düşey taşıyıcı eleman; kolon veya direk olarak da adlandırılır.

Yapının farklı bölümlerinin hareketini veya genleşmesini sağlamak için bırakılan derz veya boşluk.

Büyük ve oturma alanı geniş olan yapılarda, genleşme, kısalma, sıcaklık gibi değişimlerden dolayı doğabilecek hasarları engellemek amacıyla bırakılan boşluk.

Büyük yapılarda, sıcaklık değişimleri veya oturmalar nedeniyle oluşabilecek gerilmeleri azaltmak için bırakılan boşluk veya aralık.

Yapısal dayanımı artırmak için kullanılan, düşey destek elemanı olarak işlev gören duvar.

Pencere, kapı gibi yapı elemanlarını üretmek için kullanılan ahşap, alüminyum veya PVC malzeme.

Yalnızca ayırıcı veya kapatıcı işlevi olan, yük taşımayan duvar türü.

Tarih öncesi döneme ait, dikey taşların üzerine yatay bir taşın yerleştirilmesiyle oluşturulan mezar yapısı.

Osmanlı saraylarında, özellikle denizcilik faaliyetleriyle ilgili belgelerin saklandığı özel oda.

Betonarme elemanların içerisinde yer alan inşaat demiri.

Gotik mimaride yaygın olarak kullanılan, yonca yaprağına benzeyen dekoratif pencere veya kabartma deseni.

Döşeme, yapıların yatay yük taşıyıcı elemanı olup genellikle odalar arasında zemin veya tavan oluşturmak için kullanılır. Betonarme, ahşap, çelik veya kompozit…

Her katın zemin düzenini ve elemanlarını gösteren plan çizimi.

Bina dış duvar yüzeyinde basınçlı suyun oluşumunu önlemek için, drenaj tabakası ile suyun tahliye edilmesi.

Suyu yönlendirmek veya tahliye etmek için yapılan kanal.

Antik mezar yapılarında, mezar odasına ulaşan uzun giriş yolu.

Mekânları ayıran, yapı yükünü taşıyan veya sadece bölme amaçlı kullanılan yapı elemanı.

Yapılarda taş, tuğla, briket, kerpiç ve benzeri gereçlerle yapılan düşey bölge öğesi.

Dekoratif amaçlarla duvarlara monte edilen tablo, poster veya diğer kaplamalar.

Eğimi yatay ile 10 derece arasında olan çatı.

Merdiven veya rampaların eğimini göstermek için kullanılan çizgi türü.

Genellikle çatı katlarında bulunan, eğimli yüzeylere sahip tavan türü.

Farklı dönem ve tarzların bir arada kullanıldığı, seçmeci mimari yaklaşım.

Çatı yüzeyinde bitkilendirme yapılarak enerji tasarrufu sağlayan ve çevreye duyarlı çatı türü.

Yarım daire biçiminde, oturma düzeni için tasarlanmış niş veya çıkıntı; antik Roma ve Yunan mimarisinde sıkça görülür.

Yapının simetri veya referans noktalarını belirlemek için kullanılan çizgiler.

20. yüzyılın başlarında gelişen, duygusal ifadeyi ön planda tutan ve organik formları kullanan mimari tarz.

Yapı içinde elektrik dağıtımı ve kullanımını sağlayan kablo, priz ve anahtar sistemleri.

Minimum enerji harcamasıyla maksimum verim sağlayacak şekilde tasarlanmış yapı türü.

Güneş panelleri veya benzeri sistemlerle enerji üretimi sağlayan dış cephe tasarımı.

Engelli bireylerin erişimini kolaylaştırmak için yapılan eğimli yol veya platform.

Yüksek tavanlı mekânlarda oluşturulan, ana kat ile tavan arasında yer alan asma kat.

15. yüzyılda İtalya'da başlayan, klasik antik dönemin formlarını yeniden canlandıran mimari üslup.

Tarihi yapılarda kullanılan, dayanıklılığı ve estetiği artırmak için özel işlemlerden geçmiş ahşap malzeme.

Tarihi değeri olan, korunması gereken yapı veya obje.

Tarihi yapılarda kullanılan, dayanıklı ve estetik doğal taş türü.

Bir tasarımın ön taslağı.

Kapı altlarında bulunan, iki mekân arasındaki geçişi belirleyen yapı elemanı.

Kapı boşluğunun altında boydan boya giden ve kapının ayırdığı iki hacmin döşemelerinden biraz yüksekçe olan kısım.

Binanın kaide bölümü, subasman kısmı.

Üç tarafı kapalı, bir tarafı açık olan, genellikle avluya açılan üstü kapalı mekân; İslam mimarisinde sıkça görülür.

Yapının ön cephesi; genellikle ana girişin bulunduğu ve en süslü cephe.

Çatı kenarlarının korunması veya süslenmesi amacıyla kullanılan yatay eleman.

Fayans, genellikle seramik malzemeden yapılan, dekoratif ve koruyucu amaçlarla duvar veya zemin kaplamasında kullanılan ince, düz ve genellikle sırlı yapı malzemesidir…

Islak hacimlerde kullanılan seramik kaplamaların yerleşimini gösteren çizim.

Yapılarda doğal ışığı iç mekâna almak için kullanılan, genellikle çatılarda yer alan küçük açıklık.

Demir malzemenin dövülerek veya bükülerek şekillendirilmesiyle elde edilen, genellikle dekoratif elemanlar için kullanılan metal işleme türü.

Büyük ve ağır yapıların taşıyıcı elemanı olarak kullanılan, geniş tabanlı sütun veya paye.

Betonarmede, ileride yapılacak eklemeler için beton dökümü sırasında dışta bırakılan demir uçları.

Tuğla ve taş sıralarının dönüşümlü olarak kullanıldığı duvar örgü tekniği; özellikle Osmanlı mimarisinde yaygındır.

"U" harfi şeklinde bükülmüş, çoğu 12 metre boyunda beton çeliği.

Dış cepheye işlevsellik kazandıran, enerji tasarrufu veya yalıtım gibi özellikler içeren tasarım.

Islak sıva üzerine yapılan duvar resmi tekniği; özellikle tarihi yapılarda dekoratif amaçlı kullanılır.

Sütunların üst kısmında, arşitrav ile korniş arasında yer alan ve genellikle kabartmalarla süslenen yatay bant.

Sütun veya pilasterlerin yüzeyine yapılan, düşey oluklar şeklinde dekoratif işlem.

Saçakların ve çıkmaların altına yalnızca süsleme amacıyla konulan küçük destek veya oymalı süsler.

Uzunlamasına bir geçit veya dar koridor; genellikle yüksek tavanlı yapılarda görülen üst kat yürüyüş alanı.

Galeri boşluğu, bir yapının katları arasında yer alan ve genellikle açık bırakılan geniş, dikey bir alanı ifade eder. Bu alan, katlar arasında görsel ve fiziksel…

Gasilhane, cenaze işlemleri sırasında cenazenin yıkanması ve hazırlanması için özel olarak tasarlanmış mekândır. İslam geleneğinde, vefat eden kişinin dini ritüellere…

İnce ve silisli bir agrega ve inorganik bir bağlayıcı madde ile hazırlanan karışımın, gözenek oluşturucu bir madde katılarak hafifletilmesi yoluyla elde edilen hafif beton.

Plan ve projeye uygun olmayan, genellikle ruhsatsız ve hızlı yapılan küçük konut türü.

Farklı mekânlar veya seviyeler arasında bağlantı sağlayan mimari öğe; örneğin merdiven veya rampa.

İnsanların veya araçların geçişini sağlamak için yer altında yapılan yol.

Yapılarda kullanılan, genellikle simetrik ve düzenli şekillerden oluşan süsleme elemanları.

Giysilerin saklandığı, genellikle kapaklı ve bölmeli dolap.

Sivri uçlu kemer; genellikle Gotik mimaride kullanılır ve ağırlığı yanlara doğru dağıtır.

12. yüzyılda Fransa'da ortaya çıkan, sivri kemerler, uçan payandalar ve vitray pencerelerle karakterize edilen mimari üslup.

Güneş ışığını kontrol etmek ve mekânları daha serin tutmak için yapılan sistemler; genellikle brise-soleil olarak bilinir.

Yüzeyi sıva veya kaplama yapılmadan bırakılmış, estetik amaçlı kullanılan beton türü.

Görünür beton, yüzey işlemi uygulanmadan veya minimal müdahalelerle estetik bir görünüm sağlamak amacıyla kullanılan beton yüzeydir. Mimari bir öğe olarak, hem iç mekân…

Yapının cephelerini, dıştan nasıl göründüğünü gösteren çizimler.

Granit, doğal bir taş olup, genellikle magmatik kayaçlardan oluşur ve sertliği, dayanıklılığı ve estetik görünümü ile bilinir. Mutfak tezgahları, zemin kaplamaları…

İç ve dış mekanlarda dayanıklılık ve estetik sağlamak için kullanılan granit taş kaplama.

Düşük dayanımlı, dolgu veya zemin hazırlama amacıyla kullanılan beton.

Temel altına dökülen, düşük dayanımlı, zemin hazırlık betonu.

Birbirine dolanmış dalgalar şeklinde geometrik desen; genellikle klasik yapılarda dekoratif amaçla kullanılır.

Hamam veya camilerde, boy abdesti almak için ayrılmış özel bölüm.

Çelik profillerden oluşan, hafif ve hızlı inşa edilen yapı türü.

Hafriyat, inşaat projelerinde yapı alanını hazırlamak için zeminin kazılması, taşınması ve düzeltilmesi işlemlerini kapsayan bir çalışmadır. Bu süreç, genellikle temel…

Kazı ve dolgu işlemlerinin nerede ve ne kadar yapılacağını gösteren plan.

Hamam, geleneksel Osmanlı ve İslam kültüründe temizlik, sosyal etkileşim ve rahatlama amacıyla kullanılan bir yapı türüdür. Genellikle sıcaklık (hararet), ılıklık ve…

Genellikle kervanların konaklaması için yapılan, avlulu ve çok odalı ticaret yapıları.

Açılıp kapanabilen, genellikle ticari veya kamusal alanlarda kullanılan çatı sistemi.

Geleneksel Osmanlı konutlarında, ailenin özel yaşam alanı olarak kullanılan bölüm.

Duvarların üst kısmına yerleştirilen, genellikle su geçirmez ve koruyucu malzemeden yapılan kaplama.

Farklı malzeme veya alanları belirtmek için kullanılan çizgi veya desen taramaları.

Yapı içindeki havanın temizlenmesi ve hava kalitesinin iyileştirilmesi amacıyla yapılan sistem.

Yapı içindeki hava dolaşımını sağlamak için kullanılan küçük açıklıklar veya cihazlar.

Ortasında havuz bulunan geleneksel Türk ve İslam mimarisindeki avlu.

Helenistik mimari, MÖ 4. yüzyıldan MÖ 1. yüzyıla kadar olan Helenistik dönemde gelişen, antik Yunan mimarisinin daha zengin, süslü ve dramatik bir yorumu olarak…

Yüzeyi pürüzsüz hale getirmek için, helikopter adı verilen cihazla sıkıştırılarak düzleştirilen beton.

M.Ö. 4. yüzyıldan itibaren Yunan kültürünün etkisiyle gelişen, anıtsal ve süslü yapılarla karakterize edilen mimari dönem.

Ahşap çatkı aralarına tuğla veya kerpiç doldurularak yapılan duvar.

Su yapıları ve sistemlerinin tasarımıyla ilgilenen mimarlık dalı; baraj, su kemeri gibi yapıları içerir.

Nem çekme özelliğine sahip, çevresindeki nemi emebilen yapı malzemesi.

Hipodrom, antik Yunan ve Roma döneminde at yarışları, araba yarışları ve diğer eğlence etkinlikleri için kullanılan büyük açık alanlardır. Dikdörtgen veya oval şekilde…

Antik Yunan ve Roma'da at ve araba yarışlarının yapıldığı, uzun ve oval biçimli stadyum.

Tuğla veya kiremit tozu ile kirecin karışımından elde edilen harç türü.

Osmanlı medreselerinde talebelerin kaldığı küçük odalar; genellikle eğitim amaçlı kullanılan alanlar.

Yalıtımın yetersiz olduğu noktalardan enerji kaybına neden olan yapı elemanı.

Yapıların tavan veya duvarlarında ışığı içeri almak için yerleştirilen sürekli cam veya şeffaf panel.

İç mekanlarda kullanılan, duvarları veya tavanları estetik ve koruma amaçlı kaplayan malzemeler.

İç mekânların üç boyutlu görünümünü gösteren perspektif çizim.

Yapıların iç mekânlarının estetik ve fonksiyonel düzenlemesini yapan tasarım disiplini.

İç mekân tasarımı, yaşam veya çalışma alanlarının estetik, işlevsel ve ergonomik şekilde düzenlenmesi ve optimize edilmesi sürecidir. Mekânın mimari özelliklerini…

Binaların iç mekânlarında bitki kullanımını teşvik eden tasarım anlayışı.

İç mekân yeşillendirme, binaların iç alanlarında doğal bitkiler veya yeşil tasarım unsurları kullanarak estetik ve çevresel faydalar sağlayan bir düzenleme yöntemidir…

Yüzeyi içe doğru kıvrılan, genellikle estetik ve akustik amaçlı kullanılan duvar türü.

Çatı veya dış cepheye eklenen unsurların iç tarafa çekilerek oluşturulan bölge.

Yan yana yerleştirilmiş, simetrik çift kanatlı giriş kapısı.

Yapı içindeki sıcaklık, nem ve hava hareketlerini düzenleyerek konfor sağlayan sistemler bütünü.

Geleneksel formları reddeden ve yenilikçi tasarımları benimseyen mimari yaklaşım.

Bir bölgenin yapılaşma koşullarını ve kullanım alanlarını belirleyen resmi plan.

Yapının inşa edileceği toplam alan; genellikle brüt alan olarak ifade edilir.

Bir yapının kullanılabilir olduğuna dair resmi onay belgesi.

İnşaat sırasında yüksek yerlere erişmek için kurulan geçici platform.

Geleneksel Türk kapı menteşesi türü; genellikle demirden yapılır ve estetik bir görünüme sahiptir.

Yanaşan toprak basıncına karşı yapılan ve genellikle eğimli arazilerde kullanılan duvar.

Yapılarda su, ısı veya ses geçişini önlemek amacıyla kullanılan koruyucu malzeme katmanı.

İzolasyon katmanı, yapının iç veya dış yüzeylerinde, ısı, ses, su veya yangın gibi dış etkenlere karşı koruma sağlamak amacıyla uygulanan özel bir malzeme veya…

Yapının farklı bölümlerinde titreşim veya sıcaklık geçişini engellemek için kullanılan yapı elemanı.

Üç boyutlu yapının, üç eksende eşit açılarla gösterildiği teknik çizim türü.

Işık kontrolü sağlamak için kullanılan, genellikle yatay çıtalardan oluşan pencere kapama elemanı.

Kapı veya pencere boşluklarının yan kısımlarına yerleştirilen ahşap veya taş süsleme unsurları.

Yüzeyden yükseltilerek oluşturulan dekoratif şekil veya figür.

Yükselen ve alçalan farklı seviyelerden oluşan modern tavan tasarımı.

Sütun veya heykellerin tabanında bulunan, genellikle kare veya dairesel platform.

Ağır yapı elemanlarını kaldırmak veya hareket ettirmek için kullanılan düzenek.

Yaya yollarını tanımlamak ve korumak için yapılan taş veya beton kaplama.

Yaya yollarını belirlemek veya kaplamak için kullanılan taş bloklar.

Ahşap, taş veya sıva yüzeylere yapılan, genellikle renkli desen ve süsleme sanatı.

İki ucu eğimli, yanları kapalı çatı türü.

Çatıların yan yüzeylerini örten üçgen biçimindeki duvar parçası.

Kanat açılır pencere, menteşe mekanizmasıyla yan taraflarından çerçeveye bağlı olan ve dışa veya içe doğru açılabilen pencere türüdür. Bu pencere türü, genellikle…

Yanlardan açılan çift kanatlı pencere; genellikle klasik mimaride görülür.

Üzeri kapalı, genellikle bina altında veya ayrı bir yapıda yer alan otopark.

Yapılarda açıklıkları kapatmak için kullanılan hareketli veya sabit elemanlar (kapılar, paneller, vb.).

Mekânlar arası geçişi sağlayan hareketli yapı elemanı.

Sütunların üst kısmında bulunan, genellikle dekoratif taşıyıcı eleman.

Yüzeylerin korunması ve estetik amaçla üzerlerine eklenen malzeme.

Suya ve dış etkenlere dayanıklı, bazalt benzeri doğal taş; genellikle kaldırım ve duvar kaplamasında kullanılır.

Karbon liflerle güçlendirilmiş, hafif ve dayanıklı beton türü.

Yapının planının kare şeklinde tasarlanması; genellikle simetri ve düzen sağlamak için kullanılır.

Betonarme yapılarda, kirişler arasında kalan kare veya dikdörtgen alanlardan oluşan döşeme sistemi.

Betonarme döşemelerde kirişler arası kare veya dikdörtgen boşluklu tavan.

Yarım daire biçimindeki klasik kemer türü.

Yapılarda ara katlarda yer alan, yeşil alan olarak tasarlanan açık mekân.

Her katın düzenini, duvarlarını, kapı ve pencerelerini gösteren yatay kesit çizimi.

Birden fazla katı olan, genellikle yoğun yerleşim bölgelerinde kullanılan otopark yapısı.

Doğal kayaların oyulmasıyla oluşturulan yapılar; örneğin Kapadokya'daki kaya kiliseleri.

Yatay bir ray üzerinde hareket ederek açılan kapı türü.

Zayıf zeminlerde yapıyı desteklemek için kullanılan derin temel sistemi.

Taş veya tuğlalarla örülen ve iki nokta arasında yük taşıyan eğri yapı öğesi.

Kentsel dönüşüm, şehirlerdeki eski, riskli veya kullanışsız yapıların yenilenmesi, yeniden planlanması veya modernize edilmesi sürecidir. Bu süreç, fiziksel, sosyal ve…

Yeniden planlanarak modernize edilen, genellikle eski veya kullanışsız yapıların bulunduğu bölge.

İnşaat ve dekorasyon amaçlı kullanılan, işlenmiş ahşap malzeme.

Kil ve saman karışımı malzeme ile yapılan tuğla.

Yapının belirli bir düzlemden geçirilmiş dikey kesitini gösteren çizim.

Yapının bir bölgesinin detaylı kesitini gösteren teknik çizim.

Çalışma masalarında kullanılan, çekmeceli küçük dolap.

Temel kazılarında veya yapı oturması sırasında kontrol edilen referans duvar.

Birden fazla eğime sahip, genellikle karmaşık geometrik formlar içeren çatı türü.

Pişirilmiş kilden yapılan, dayanıklı ve estetik bir yapı malzemesi.

Filyon, kemer veya tonoz gibi yapı elemanlarını oluşturan, genellikle taş veya tuğladan yapılan eğimli ve kama şeklindeki yapı taşlarıdır. Kemerin dayanıklılığını…

Bahçelerde veya meydanlarda yapılan küçük ve genellikle dekoratif yapı.

Kiriş, bir yapının yük taşıyan ve yatay olarak konumlandırılan temel yapı elemanıdır. Kirişler, üzerindeki yükleri kolonlara, duvarlara veya temel sistemine aktararak…

Betonarme veya çelik kirişlerin üst kısmını kaplayan dekoratif veya koruyucu eleman.

Döşemeleri destekleyen kirişlerin yerleşimini ve boyutlarını gösteren plan.

Yapılarda düşey yükleri taşıyan dikey yapı elemanı.

Kolonun üst kısmında yer alan, yükü dağıtmak ve estetik sağlamak amacıyla tasarlanmış yapı elemanı.

Oturma alanı sağlamak için kullanılan, genellikle yastıklı mobilya.

İnce ahşap tabakaların yapıştırılmasıyla elde edilen, hafif ve esnek yapı malzemesi.

Konut amaçlı yapıların tasarımına yönelik hazırlanan mimari proje.

Antik Yunan mimarisine özgü, yaprak ve çiçek motifleriyle süslü sütun başlığı.

Merdiven, balkon veya teraslarda güvenliği sağlamak için yapılan yapı elemanı.

Balkon, merdiven veya teras gibi yerlerde güvenliği sağlamak için yapılan yapı elemanı.

Yapının belirli noktalarının deniz seviyesine veya referans bir noktaya göre yüksekliğini belirten ölçü.

Yapılarda köşe noktalarına yerleştirilen ve yapıya estetik bir görünüm kazandıran taş blok.

Metal, ahşap veya plastikten yapılmış, köşe bölgelerinde kullanılan bağlantı elemanı.

Ölçeksiz, serbest el ile çizilen, genel yerleşimi gösteren basit çizim.

Kubbe, genellikle dairesel veya çokgen bir taban üzerine inşa edilen, iç mekânın üzerini örtmek amacıyla kullanılan kavisli ve taşıyıcı bir yapı elemanıdır. Mimarlıkta…

Ortasında kubbe bulunan, genellikle cami veya medrese avlularında görülen mimari tasarım.

Derin temellerde kullanılan, zemine açılan dikey boşluk içine beton veya benzeri malzeme doldurularak yapılan temel türü.

Ana kubbenin etrafına yerleştirilen ve yapıdaki yük dağılımını dengeleyen daha küçük kubbeler.

Türk-İslam mimarisine özgü, genellikle mezar yapıları olarak kullanılan küçük kubbeli yapı.

Ahşap veya taş işçiliğinde parça parça yerleştirilerek yapılan geometrik desenli süsleme.

Kündekâri, genellikle ahşap malzeme kullanılarak oluşturulan, geometrik şekillerden oluşan bir bezeme ve yapı tekniğidir. Osmanlı ve Selçuklu mimarisinde kapılar…

Merdiven veya balkon korkuluklarının üst kısmında yer alan, elle tutulan yatay eleman.

Ahşap, metal veya plastik malzemelerle duvarların alt kısımlarını kaplayan dekoratif eleman.

Birden fazla ahşap katmanının sıkıştırılmasıyla elde edilen zemin kaplama malzemesi.

Yapının yatay eksende rüzgâr, deprem veya toprak basıncı gibi kuvvetlere karşı direncini ifade eden yük.

Çizimde kullanılan sembol ve işaretlerin açıklamalarını içeren bölüm.

Kapı veya pencere üstlerinde yatay olarak kullanılan yük taşıyıcı yapı elemanı.

Mekânların bir eksen üzerinde düzenli bir şekilde yerleştirildiği planlama yöntemi.

Genellikle endüstriyel yapılardan dönüştürülen, açık planlı ve yüksek tavanlı daire türü.

Yumuşak ve az ışık sağlayan, genellikle atmosferik bir his yaratmak için kullanılan aydınlatma türü.

Havalandırma veya güneş kontrolü sağlamak için kullanılan, eğimli çıtalardan oluşan panel türü.

Tonoz veya kubbe geçişlerinde yer alan, genellikle süslemeli yarım daire şeklindeki alan.

Mahal, bir yapının içerisinde belirli bir işlevi yerine getirmek üzere tasarlanmış ve tanımlanmış alanları ifade eden mimari bir terimdir. Odalar, salonlar, koridorlar…

Camilerde, genellikle imam veya müezzin için ayrılan yükseltilmiş alan.

Çatının en üst noktasında, iki eğimli yüzeyin birleştiği yatay hat.

Çatının en üst kısmında yer alan ve iç mekâna doğal ışık sağlayan pencere.

Yük kaldırmak veya taşımak için kullanılan ip veya halat sistemini yönlendiren çarklı düzenek.

Geniş ölçekli alanların düzenlenmesi ve planlanması süreci.

Su dağıtım yapılarında ana depodan suyun dağıtıldığı bölme.

Geleneksel Osmanlı mimarisinde alçı süsleme sanatı.

Malzeme, bir yapının veya tasarımın inşasında kullanılan fiziksel ve kimyasal özelliklere sahip her türlü doğal, yapay veya kompozit öğeyi ifade eder. Yapı malzemeleri…

Yapı tasarımı için en uygun malzemelerin seçimi ve bu malzemelerin performanslarının analizi süreci.

Bir yapının tasarımında kullanılan tüm malzemelerin bir arada bulunduğu görsel liste.

Antik ve klasik mimaride ana kapıların çevresinde kullanılan yuvarlak süsleme unsuru.

Yapının dış cephesine ısı yalıtımı sağlamak için uygulanan yalıtım katmanı.

Geniş bir görüş açısı sağlamak için yapılan büyük boyutlu pencere.

Tamamen doğal ağaçtan yapılmış, herhangi bir dolgu malzemesi içermeyen ahşap malzeme.

Düz yüzeylerin kontrolü veya çiziminde kullanılan, genellikle düz ve uzun ölçü aleti.

Kale duvarlarında veya surlarda savunma ve ışıklandırma amaçlı kullanılan dar pencere veya açıklık.

MDF, ağaç liflerinin yapıştırıcılarla yüksek sıcaklık ve basınç altında sıkıştırılmasıyla üretilen bir mühendislik ürünü olan orta yoğunlukta lif levhadır. Homojen…

MDF üzerine kaplanmış lamine malzeme; genellikle mobilya üretiminde kullanılır.

Bir yapının iç alanlarının işlevsellik ve kullanım açısından düzenlenmesi.

Mekân organizasyonu, bir yapının veya alanın kullanıcı ihtiyaçlarına, işlevselliğe ve estetik gerekliliklere uygun olarak düzenlenmesi ve optimize edilmesi sürecidir. Bu…

Havalandırma veya enerji üretimi gibi işlevler için mekanik elemanlarla donatılmış dış cephe.

Yapının iç ve dış mekânlarının işlevsel ve estetik olarak düzenlenmesi süreci.

Menfez, hava akışı sağlamak veya suyun bir bölgeden diğerine güvenli bir şekilde taşınmasını sağlamak amacıyla kullanılan bir açıklık, kanal veya ızgara elemanıdır. İnşaat ve mühendislik projelerinde, hava sirkülasyonunu iyileştirmek, nem kontrolü sağlamak veya yağmur suyunun tahliyesini kolaylaştırmak için sıkça tercih edilir.

Katlar arasında geçişi sağlayan basamaklı yapı elemanı.

Bina içindeki merdivenlerin yerleştirildiği dikey alan; genellikle boşluk olarak da adlandırılır.

Bina içindeki merdivenlerin bulunduğu dikey alan; genellikle açık bırakılır.

Mermer, kireçtaşının yüksek ısı ve basınç altında yeniden kristalleşmesiyle oluşan, doğal bir metamorfik kaya türüdür. Dayanıklı yapısı, estetik görünümü ve kolay…

Estetik ve dayanıklılık için iç ve dış mekânlarda kullanılan doğal taş kaplama.

Ahşap çatılarda kullanılan ince kirişler.

Yapının mevcut halini gösteren, genellikle tadilat projelerinde kullanılan plan.

Anıtsal nitelikte tasarlanan, genellikle bir kişinin mezarını işaretleyen yapı.

Cami içinde kıble yönünü gösteren, genellikle süslemeli niş.

Camilerde kıble yönünü belirten, genellikle süslü yarım daire veya çokgen niş.

Küçük ölçekli alanların düzenlenmesi ve detaylı planlanması süreci.

Mimar, yapıların tasarımı, planlanması ve inşası sürecinde görev alan, teknik bilgi ile sanatsal yaratıcılığı birleştirerek işlevsel, estetik ve sürdürülebilir yapılar…

Bir yapının tasarımında kullanılan form, malzeme ve estetik unsurların genel ifadesi.

Yapı projelerinin ölçekli ve üç boyutlu tasarımı.

Mimari proje, bir yapının veya mekânın tasarımından inşasına kadar olan süreci kapsayan teknik ve sanatsal bir çalışmadır. Kullanıcı ihtiyaçları, estetik değerler…

Mimarlık, insan yaşamını şekillendiren mekânların tasarımı, planlanması ve inşasıyla ilgilenen bir sanat ve bilim dalıdır. İşlevsellik, estetik, çevresel…

Camilerde ezan okumak için yapılan, genellikle yüksek ve ince kule.

Cami içindeki imamın hutbe verdiği, basamaklı yükseltilmiş platform.

Sadeliği ve işlevselliği ön planda tutan tasarım anlayışı.

Minimalist ve yenilikçi malzemelerle tasarlanmış, çağdaş mimari cephe düzenlemesi.

Modern mimari, 20. yüzyılın başlarında ortaya çıkan ve işlevselliği, sadeliği ve yenilikçi malzemelerin kullanımını ön planda tutan bir mimari akımdır. Geleneksel…

Yapının tasarımında tekrar eden, standart boyutlardaki birim veya ölçü.

Bir yapının önceden üretilmiş modüler parçalarla oluşturulması yöntemi.

Düzenli olmayan taşlarla yapılan duvar türü.

Tek bir malzeme veya yekpare olarak inşa edilen yapı türü.

Küçük taş, cam veya seramik parçaları bir araya getirerek yapılan süsleme veya zemin kaplama sanatı.

İslam mimarisinde kubbe geçişlerinde veya süslemelerde kullanılan üç boyutlu, geometrik desenli yapısal eleman.

İslam mimarisinde kullanılan, geometrik desenlerle süslenmiş üç boyutlu sütun başlığı.

Mutfak, yiyeceklerin hazırlanması, pişirilmesi ve depolanması için tasarlanmış, evlerin ve diğer yapılarının temel işlevsel alanlarından biridir. Mutfak, genellikle…

Mutfak eşyalarını depolamak için kullanılan, genellikle ahşap veya metal malzemeden yapılmış dolap.

İnşaat malzemelerinin veya modüler yapı elemanlarının taşınma düzeni ve rotası.

Açık alanlarda namaz kılmak için düzenlenmiş, genellikle taş mihrap bulunan yer.

Namazgâh, açık alanlarda namaz kılmak için tasarlanmış, genellikle kıbleyi gösteren bir mihrap veya niş ile donatılmış ibadet alanıdır. Tarihi dönemlerde seferler…

Narteks, özellikle erken dönem Hristiyan bazilikalarında ve Bizans kiliselerinde yer alan, ana ibadet alanının giriş kısmında bulunan kapalı bir mekândır. Genellikle…

Kiliselerde ana ibadet alanına girişten önce yer alan kapalı geçiş bölümü.

İnşaatı tamamlanmamış, kullanıma hazır olmayan yapı türü.

Kilise veya katedrallerde uzunlamasına uzanan, genellikle sütunlarla bölünmüş ana koridor.

Nem geçişini önlemek için yapı elemanlarının üzerine uygulanan koruyucu tabaka.

Klasik mimari unsurların modern yorumlarla birleştiği tasarım anlayışı.

İnce ve hafif malzemelerle kaplanmış, genellikle çelik iskelet üzerine oturtulan dış cephe.

Duvarın iç tarafına oyulmuş, genellikle dekoratif ve işlevsel bir bölme.

Depolama veya süsleme amacıyla duvar içinde yapılan küçük girinti.

Yatay ve dikey düzlemleri ölçmek için kullanılan optik ölçüm cihazı.

Bir yapı elemanının, temel yapıya belirli bir nokta üzerinden bağlantısı.

Yer altı sularının aşındırmasıyla oluşan doğal çöküntü.

Volkanik kökenli, parlak ve siyah cam gibi bir taş türü; genellikle dekoratif elemanlarda kullanılır.

Oda, bir yapının içerisinde genellikle duvarlarla çevrili ve belirli bir kullanım amacı olan mekân birimidir. Odalar, yaşam, çalışma, dinlenme veya depolama gibi çeşitli…

Küçük boyutlu, genellikle odadan dışarı açılan balkon türü.

Belirli bir alanı veya nesneyi vurgulamak için kullanılan yoğun ışık kaynağı.

Bir mekânda dikkat çeken ve genellikle tasarımın merkezini oluşturan alan.

Antik dönemde, genellikle müzik ve tiyatro performansları için kullanılan kapalı küçük tiyatro binası.

Eğitim yapılarının işlevine uygun olarak hazırlanan detaylı mimari plan.

Doğal çevreyle uyumlu, doğadan ilham alınarak tasarlanan mimari yaklaşım.

Geleneksel yapıların merkezinde yer alan, genellikle açık bir alan.

Ahşap talaşı ve reçineyle preslenerek elde edilen yapı levhası.

Osmanlı mimarisine özgü, sivri ve zarif kemer biçimi.

Osmanlı mimarisi, 14. yüzyıldan 20. yüzyıl başlarına kadar Osmanlı İmparatorluğu sınırları içinde gelişen, özellikle dini ve sivil yapılarda görülen kendine özgü bir…

Araçların park edilmesi için ayrılmış alan veya yapı.

Kamu veya özel yapılarda, kullanıcıların oturup dinlenmesi için tasarlanan alan.

Oturma odası, bir evin en çok kullanılan sosyal alanlarından biridir ve genellikle ailenin bir araya gelip vakit geçirdiği veya misafirlerin ağırlandığı mekândır…

Bir yapının arazi üzerindeki yerleşimini ve zemin bağlantısını gösteren plan.

Mimari projelerin, gerçek ölçülerin küçültülerek veya büyütülerek kağıda aktarılması işlemi.

Duvar yapımında kullanılan taş veya tuğlaların belirli bir düzen içinde sıralanması.

Tuğla, taş veya beton blokların üst üste dizilmesiyle oluşturulan duvar türü.

Yapılarda çatı, kubbe veya tonoz gibi üst kaplamaları oluşturan yapı bileşeni.

Büyük projelerin bölümlere ayrılarak çizildiği her bir çizim sayfası.

Köşeleri keskin olmaktan çıkarmak için yapılan, genellikle 45 derecelik açıyla yapılan düzleştirme işlemi.

Pencere ve kapıların ışık veya güvenlik amacıyla kapatılması için kullanılan hareketli kaplama elemanı.

Çatının geniş bir manzaraya açılacak şekilde tasarlandığı yapı türü.

Geniş görüş açısı sağlayan, genellikle yerden tavana kadar uzanan büyük pencere türü.

Balkon, teras veya çatı kenarlarında güvenlik ve estetik sağlamak için yapılan kısa duvar.

Balkon, teras veya çatı kenarında güvenlik sağlamak için yapılan düşük yükseklikteki duvar.

Zemin kaplaması için kullanılan, genellikle ahşap malzemeden yapılan yapı elemanı.

Genellikle kapalı ve yan yana dükkânların bulunduğu, üzeri örtülü yaya geçidi.

Özellikle dış mekanlarda dayanıklılık ve estetik amaçlı kullanılan, korozyona dayanıklı çelik türü.

Dayanıklılığı yüksek, modern bir görünüm sunan paslanmaz çelik kaplamalı cephe.

Duvarların devrilmesini önlemek için yanlarına eklenen destek öğesi.

Mekânlara ışık ve hava girişini sağlamak için duvarlarda açılan çerçeveli açıklık.

Pencere alt kısmına yerleştirilen ve yağmur suyunun akmasını sağlayan yatay yapı parçası.

Yapının taşıyıcı sistemi içinde yer alan, genellikle betonarme ve yüksek dayanımlı duvar.

Metal, ahşap veya beton yüzeylere dekoratif veya işlevsel delikler açma işlemi.

Bahçelerde ve teraslarda gölge sağlamak için kullanılan ahşap veya metal çerçeve yapı.

Antik Yunan ve Roma mimarisinde, tapınakların çevresini saran duvar veya sütunlu geçit.

Üç boyutlu yapının, belirli bir bakış açısından görünen çizimi.

Petek kiriş, ağırlığını azaltmak ve malzeme tasarrufu sağlamak amacıyla gövdesinde altıgen, dairesel veya oval boşluklar bulunan, yüksek taşıma kapasitesine sahip bir…

Hafif ve dayanıklı olması için altıgen bir yapıya sahip, genellikle sandviç panellerde kullanılan yapı elemanı.

Duvar boyunca uzanan, genellikle ahşap oturma sediri; geleneksel evlerde ve kahvehanelerde yaygındır.

Açık alanların düzenlenmesi ve güzelleştirilmesi sanatı.

Peyzaj mimarlığı, açık alanların ve çevresel yapıların planlanması, tasarımı ve yönetimini içeren bir disiplin olup, estetik, işlevsellik ve sürdürülebilirlik ilkelerini…

Açık alanların işlevsel ve estetik amaçlarla planlanması ve düzenlenmesi süreci.

Duvardan hafifçe çıkıntı yapan dikey sütun benzeri yapı öğesi.

Pirinç, bakır ve çinkonun birleşiminden oluşan, dekoratif ve işlevsel amaçlarla kullanılan bir alaşımdır. Dayanıklılığı, kolay işlenebilirliği ve altın benzeri parlak…

İnşaat ve dekorasyon amaçlı kullanılan, bakır ve çinkonun karışımından oluşan alaşım.

Yapının yatay düzlemde, genellikle kuş bakışı görünümünü gösteren çizim.

Bir mimari tasarımın belirlenen ölçülere ve özelliklere uygun olarak inşa edilmesi gerekliliği.

Bir yapının işlevsel kullanımını belirlemek için yapılan alan düzenlemesi.

Düz yüzeylere kabartma veya oyma yoluyla yapılan dekoratif detaylar.

Genellikle ticari faaliyetlere yönelik, yüksek katlı ve modern binaları ifade eder.

Birden fazla ahşap katmanın üst üste yapıştırılmasıyla elde edilen dayanıklı yapı malzemesi.

Bir yapının yükseltilmiş kısmı veya platformu; genellikle giriş veya ön cephe için kullanılır.

Araçların geçişine izin veren, genellikle giriş kapılarında yer alan kemerli geçiş.

Porte cochère, genellikle tarihi yapılarda ve lüks konutlarda görülen, araçların giriş yaptığı, üstü kapalı bir geçiş alanıdır. Araçların yapıya yaklaşmasına, yolcuların…

20. yüzyılın ikinci yarısında ortaya çıkan, modern mimarinin katı kurallarına tepki olarak daha dekoratif ve özgür tasarımlar sunan mimari tarz.

Fabrikada üretilip inşaat sahasında montajı yapılan yapı bileşenleri.

Fabrikada üretilip inşaat sahasına getirilen, hızlıca monte edilebilen yapı elemanlarından oluşan yapı türü.

Yapının tasarım ve inşası için gerekli tüm çizim ve dokümanların bütünü.

Plastik esaslı, dayanıklı ve çok amaçlı yapı malzemesi.

PVC, dayanıklı, hafif ve ekonomik bir plastik türüdür. Genellikle yapı sektöründe kapı, pencere doğramaları, borular ve zemin kaplamalarında kullanılır. Suya…

PVC malzeme kullanılarak üretilen pencere ve kapı çerçevesi.

Daire şeklinde veya merkezden dışarı yayılan şekilde düzenlenmiş planlama sistemi.

Sadelik ve estetiği bir arada sunan ince tasarım ayrıntıları.

Tarihi yapıların belgeler ve izler doğrultusunda yeniden inşa edilmesi veya eski haline getirilmesi süreci.

Bir yapının tasarımında kullanılan tüm renklerin bir arada gösterildiği düzenleme.

Işık geçirgenliği ve dekoratif özellikleriyle kullanılan, farklı renklerde üretilmiş cam türü.

Sütun veya kemerlerle çevrilmiş, üstü örtülü açık alan; genellikle avluların çevresinde görülür.

Renkli cam parçalarının birleştirilmesiyle oluşturulan dekoratif pencere; özellikle İslam mimarisinde kullanılır.

Mevcut bir yapının ölçülerinin alınarak çizilmesi işlemi.

Duvar veya yüzeylere yapılan, kabartma biçimindeki dekoratif işleme sanatı.

Arazi ölçümlerinde referans noktalarını belirlemek için kullanılan işaret taşı.

Doğal taş ve ahşap gibi malzemelerin kullanıldığı, genellikle kırsal alanlarla ilişkilendirilen mimari tarz.

Doğal taşların düzensiz bir şekilde bir araya getirilerek oluşturduğu duvar türü.

Yapının enerji ihtiyacını karşılamak için kullanılan, rüzgâr türbinleriyle entegre edilmiş sistem.

Açılmayan, genellikle ışık sağlamak amacıyla kullanılan sabit pencere türü.

İnce metal tabaka; genellikle cephe kaplama veya çatı örtüsü olarak kullanılır.

Çatının duvarlardan dışarı taşan kısmı.

Çatının dışarı taşan kısmının altında kalan, genellikle süslemeli alan.

Çatıların dış kenarında, yağmur suyunu yönlendirmek için kullanılan yatay çıkıntı.

Minimalist bir anlayışla tasarlanmış, detaylardan arındırılmış cephe düzeni.

Üst üste oturtulmuş, genellikle ahşap malzemeden yapılmış cephe türü.

İç ve dış yüzeyi metal, ortası yalıtım malzemesi ile doldurulmuş hafif ve dayanıklı yapı elemanı.

İçi boş ve eğimli yapısıyla mekânlarda dekoratif bir görünüm sağlayan tonoz türü.

Tavanlardan aşağı doğru sarkan, genellikle dekoratif amaçlarla kullanılan mimari öğe.

Su toplamak ve depolamak için yer altına yapılan yapı.

Geleneksel Türk evlerinde kullanılan, ahşaptan yapılmış oturma bölümü.

Genellikle oturma gruplarının yanında veya ortasında kullanılan küçük masa.

Sekizgen bir taban üzerine oturan, estetik ve dayanıklılığı bir arada sunan kubbe türü.

Özellikle klasik ve Osmanlı mimarisinde kullanılan, sekizgen formda tasarlanmış yapı planı.

Farklı kotlarda yapılan, genellikle dekoratif ve fonksiyonel bölme duvarlar.

Daha pürüzlü bir yüzey oluşturmak amacıyla duvarlara püskürtülen sıva türü.

Gürültüyü azaltmak için özel malzemelerle tasarlanmış kapı türü.

Zemin altından geçen ısıtma sistemleriyle konfor sağlayan iç mekân düzenlemesi.

Özel bir sırla kaplanarak su ve neme karşı dayanıklılığı artırılan tuğla türü.

Duvar yüzeylerini düzleştirmek ve korumak için uygulanan harç tabakası.

Dış cephe camlarının bir çerçeve sistemi olmaksızın silikonla tutturulması ile yapılan modern cephe tasarımı.

Duvar yüzeylerine yapılan, yapı süslemesi olarak kullanılan ince şeritler.

Yapının genel hatlarını, özellikle şehir siluetine etkisini gösteren çizim.

Bir yapının çevresindeki diğer yapılarla oluşturduğu görsel bütünlüğün incelenmesi.

Yapıların dış cephelerinde, güneş ışığını kontrol etmek için yapılan yatay eleman.

Yapı içinde insan hareketinin gerçekleştiği yollar, koridorlar veya merdivenler.

Yapının belirli bir sisteminin (örneğin cephe, çatı) detaylı yapım bilgilerini içeren çizim.

Mekanik, elektrik veya havalandırma sistemlerini gizlemek için kullanılan çok amaçlı duvar.

Yapının yalıtım, enerji ve tesisat unsurlarını barındıran teknik katman.

Yapının işlevsel bölümlerinin düzenli ve uyumlu bir şekilde organize edildiği tasarım anlayışı.

Dairesel bir yapıya sahip, genellikle dar alanlarda kullanılan estetik merdiven türü.

Yapının taşıyıcı sisteminin yük ve dayanıklılık analizini içeren mühendislik hesapları.

Yapının taşıyıcı sistemine ilişkin hesap ve çizimleri içeren mühendislik projesi.

Yapı girişlerini veya açık alanları yağmurdan ve güneşten korumak için yapılan eğimli üst örtü.

Ahşap talaşlarının sıkıştırılmasıyla elde edilen hafif yapı malzemesi.

Duvar ile zemin birleşiminde kullanılan, genellikle estetik ve koruma amaçlı eleman.

Doğal kaynakları koruyan ve çevresel etkileri en aza indiren mimari tasarım anlayışı.

Yapılarda yük taşıyan, silindirik veya çokgen biçimli dikey yapı elemanı.

Sütunun üst kısmında yer alan, genellikle dekoratif ve yük taşıma görevine sahip eleman.

Ortasında çeşme bulunan ve genellikle cami avlularında yer alan üstü açık veya kapalı yapılar.

Ağır yapı elemanlarını kaldırmak için kullanılan kaldıraç düzenek.

Yapının inşa edildiği alan veya saha.

Küçük boyutlu ibadet yapısı; genellikle kilise veya manastırların bir bölümü.

Cam malzeme kullanılarak yapılmış, ışık geçirgenliği yüksek dış cephe tasarımı.

Işık geçirgenliği sağlayan, ancak enerji kaybını önleyen cam veya plastik malzeme.

Şehir, nüfus yoğunluğu yüksek, çeşitli sosyal, ekonomik ve kültürel aktivitelerin gerçekleştiği yerleşim alanıdır. Şehirler, genellikle sanayi, ticaret, eğitim, sağlık…

Kent alanlarında kullanılan, oturma, aydınlatma veya estetik amaçlı tasarlanmış dış mekan ekipmanları.

Şehir planlama, bir kentin fiziksel, sosyal ve ekonomik yapısını düzenlemek ve geliştirmek amacıyla yapılan disiplinler arası bir çalışmadır. Bu süreçte altyapı, ulaşım…

Zemin yüzeyini estetik ve koruma amaçlı kaplamak için kullanılan malzeme.

Betonarme yapı elemanlarından, katlar arasında yatay olarak döşenen yapı parçası.

Özellikle cami ve medreselerde bulunan, zengin süslemeli ve anıtsal nitelikteki giriş kapısı.

Tadilat, mevcut bir yapının veya mekanın fonksiyonel, estetik ya da yapısal ihtiyaçlarını karşılamak için yapılan değişiklik, onarım ve yenileme işlemlerinin bütünüdür…

Mevcut bir yapıda değişiklik veya yenileme yapmak için alınan resmi izin.

Mevcut yapıda yapılacak değişiklikleri veya yenilemeleri gösteren proje.

Mukavemeti artırmak için çelik donatılarla güçlendirilmiş beton.

İnşaatın tamamlanmasının ardından, yapının mevcut halini gösteren proje.

Bahçe veya avluyu çevreleyen ahşap veya metal parmaklık.

Tarım amaçlı kullanılan, genellikle depo, silo veya ahır gibi yapı türleri.

Tarihi eser, geçmiş dönemlerden günümüze ulaşan, kültürel, sanatsal, bilimsel veya mimari açıdan önemli olan yapılar, objeler veya alanlardır. Tarihi eserler, bir…

Tarihî yapılar ve sokak düzenlemelerinin bir araya geldiği, korunması gereken alanlar bütünü.

Tarihi yapıların orijinal haline uygun olarak korunmasını ve restore edilmesini amaçlayan uygulamalar bütünü.

Geçmişte gemi yapımı ve bakımı için kullanılan, genellikle koruma altına alınmış yapı.

Bir yapının planlama, estetik ve işlevsellik süreçlerini kapsayan ön hazırlık.

Yapının estetik, işlevsellik veya çevresel etkenlere göre şekillendirilmesi süreci.

Doğal taş malzeme ile yapılan dayanıklı duvar türü.

Yapının iç veya dış cephelerini kaplamak için kullanılan doğal taş plakalar.

Yük taşıyan ve estetik görünüm sunan, taş malzemeden yapılan kemer türü.

Tarihi veya kırsal alanlarda kullanılan, taş malzeme ile yapılan temel sistemi.

Çelik veya ahşap malzemelerle oluşturulan, yapıyı destekleyen ve hafiflik sağlayan taşıyıcı sistem.

Yapının yüklerini zemine ileten, genellikle kolon, kiriş ve temellerden oluşan yapı sistemi.

Tavan yüzeyine sabitlenmiş, genellikle estetik ve aydınlatma amaçlı kullanılan aydınlatma elemanı.

Tavanın merkezinde yer alan ve genellikle süslemeli yuvarlak yapı öğesi.

İç mekanlarda estetik ve yalıtım amacıyla kullanılan dekoratif tavan malzemesi.

Yapının tavan yapısını ve detaylarını gösteren yatay kesit.

Yapının teknik hizmetler (ısıtma, havalandırma vb.) için ayrılmış alanı.

Yapının detaylarını, ölçülerini ve özelliklerini içeren mühendislik veya mimarlık çizimi.

Yapısal elemanların vurgulandığı ve yapı malzemelerinin estetikle birleştiği mimari anlayış.

Yapının yükünü zemine ileten, yapının alt kısmındaki taşıyıcı yapı elemanı.

Yapının temel yerleşim düzenini ve detaylarını gösteren çizim.

Germe sistemleri ve membran malzemelerle yapılan hafif yapılar.

Yapının çatısında veya terasında oluşturulan, bitkilendirilmiş alan.

Düz yüzeye sahip, genellikle açık alan olarak kullanılan çatı türü.

Yapının teras alanını ve bu alandaki düzenlemeleri gösteren çizim.

Geleneksel eğimli çatıya ters eğim verilerek oluşturulan modern çatı tasarımı.

Yapının çatı veya zemin tasarımında suyun ters yönde akması için yapılan özel eğim düzenlemesi.

Alışılmış kubbe formunun içe doğru kavisli hali; genellikle modern mimaride kullanılır.

Yapının tavanında oluşturulan, dekoratif ve teknik amaçlı kademeli tasarım.

Tersane, gemi inşa, bakım, onarım ve modernizasyon işlemlerinin yapıldığı bir sanayi tesisidir. Genellikle limanlara yakın konumlandırılan tersaneler, denizcilik…

Yukarı ve aşağı yönlerde aynı estetikle tasarlanmış çift yönlü merdiven.

Kültürel veya tarihi değeri nedeniyle koruma altına alınmış yapı.

Antik Yunan ve Roma mimarisinde dört sütunlu cephe düzeni.

Farklı malzeme ve renklerin kontrast oluşturacak şekilde kullanıldığı cephe tasarımı.

Merdiven, balkon veya teras kenarlarında kullanılan, güvenlik sağlayan korkuluk.

Duvar kaplamasında kullanılan, kenarları çıkıntılı taş türü.

Duvar veya kaplamalarda yatay eleman olarak kullanılan yapı bileşeni.

Performans sanatları için tasarlanmış, genellikle yükseltilmiş alan.

Sahne sanatlarının sergilendiği, akustik özelliklere sahip kapalı yapı.

Yarı silindirik biçimli, kemer sisteminin bir uzantısı olan örtü yapısı.

Yapının tüm katlarındaki brüt alanların toplamı; dış duvarlar dahil edilerek hesaplanır.

Arazi eğimleri ve yüksekliklerini gösteren detaylı harita.

Geniş alanları eşit şekilde aydınlatmak için kullanılan ışıklandırma yöntemi.

Dönen yapı elemanlarında meydana gelen burulma kuvveti.

Yapı elemanlarında burulma kuvveti sonucu oluşan şekil değişikliği.

Metal yüzeylerin korunması ve estetik görünüm kazanması için uygulanan elektrostatik toz boya yöntemi.

Açık alanda, genellikle anıt veya meydan çevresinde yapılan resmi törenlerin gerçekleştirildiği alan.

Trapez şekline sahip kesit; genellikle çelik yapılarda kullanılır.

Doğal bir taş türü; genellikle duvar, zemin ve açık alan kaplamalarında kullanılır.

Acil durumlarda kullanılmak üzere planlanmış açık alan veya giriş bölgesi.

Kare planlı bir mekândan kubbeye geçişi sağlamak için kullanılan, köşelere yerleştirilen üçgenimsi mimari eleman.

Kil ve su karışımının kalıplanıp kurutulmasıyla yapılan yapı malzemesi.

Pişirilmiş kilden yapılan tuğlalarla örülen duvar.

Tuğla malzeme ile yapılan, yarım silindir biçimli tonoz türü.

Bir projede kullanılan malzeme miktarlarını gösteren detaylı rapor.

Yer altı yapılarında kullanılan yarım silindir biçimli yapı formu.

İnsan veya araç trafiği için yapılan yer altı geçidi.

Betonarme yapıların hızlı ve seri üretimi için kullanılan, beton dökümü sırasında şekil veren kalıp sistemi.

Tünel girişlerinde kullanılan, genellikle taş veya beton malzemeden yapılan kemer türü.

Genellikle önemli kişilerin mezarlarının bulunduğu, dini ve anıtsal yapı.

Osmanlı dönemine özgü, genellikle yuvarlak veya hafif sivri kemer türü.

Osmanlı mimarisinde kullanılan, içbükey kavisli tonoz türü.

Havalandırma ve koku tahliyesi için kullanılan, genellikle mutfak veya dinî yapılarda görülen baca türü.

Uçakların depolanması veya bakımı için kullanılan geniş yapılar.

Yapıların dış duvarlarına destek sağlayan eğimli destek öğesi.

Yapının geniş perspektiften çevresiyle birlikte göründüğü çizim veya modelleme.

Bir yapının tasarım aşamasından sonraki, inşaat için gerekli detayları içeren çizim ve dokümanlar bütünü.

Geniş açıklıkları kapatmak için kullanılan, genellikle modüler çelik elemanlardan oluşan çatı türü.

Geniş açıklıkların kapatılmasında kullanılan, üç boyutlu modüler çelik yapı sistemi.

Geniş açıklıkların kapatılmasında kullanılan, üç boyutlu modüler çelik sistem.

Geniş alanları kaplamak için tasarlanmış, genellikle eğimli ve dayanıklı çatı türü.

Yapının üç boyutlu modelini ve perspektifini gösteren çizim.

Üçgen formunda, genellikle klasik mimaride kullanılan çatı tasarımı.

Genellikle modern mimaride kullanılan, üç kenarı eşit veya farklı uzunlukta olan yapı planı.

Yan yana yerleştirilmiş üç pencerenin bir arada kullanıldığı tasarım.

Kapı veya pencere açıklıklarının üst kısmını oluşturan yapı elemanı.

Yayaların veya araçların alt trafiği engellemeden geçmesini sağlayan köprü.

Yapının üst katlarının, alt katlara göre daha geniş şekilde tasarlandığı mimari düzenleme.

Yatay yükleri taşımak için yapıların üst kısmında kullanılan kiriş elemanı.

Çatının en üst noktasındaki yatay bağlantı elemanı.

Genellikle dini yapılarda, konuşmacının konuşma yaptığı yükseltilmiş platform.

Hristiyanlıkta vaftiz törenleri için kullanılan, genellikle kilise yakınlarında yer alan yapı.

Osmanlı İmparatorluğu döneminde vakıf mülkü olarak inşa edilmiş ve hayır işleri için kullanılan yapı.

Farklı renk veya malzemelerle çeşitlendirilmiş dekoratif duvar.

Yapının arazideki yerleşimini ve çevresini gösteren genel plan.

Havalandırma kanallarının geçtiği dikey alan.

Yapılarda hava akışını artırmak için daralan ve genişleyen geçitler oluşturarak kullanılan yöntem.

Yapının açık hava ile bağlantısını sağlayan, genellikle üzeri kapalı balkon veya teras alanı.

Projede kullanılan malzeme, donanım veya sistemlerin teknik özelliklerini içeren liste.

Renkli cam parçalarının bir araya getirilmesiyle yapılan dekoratif pencere süsleme sanatı.

Antik Romalı mimar Vitruvius'un, dayanıklılık, işlevsellik ve estetik olarak tanımladığı üç temel mimari ilke.

Eğik ve düz yüzeylerin birleşiminden oluşan karmaşık çatı türü.

Ahşap kirişlerin, üstüne tuğla veya kiremit yerleştirilerek oluşturulan döşeme sistemi.

Genellikle sütun başlıklarında kullanılan, spiral biçimli süsleme elemanı.

Kademeli olarak birbirinin üstüne yerleştirilen taş sıraları ile yapılan ve tonoz görünümü verilen yapı sistemi.

Genellikle deniz veya göl kenarında inşa edilen lüks konut türü.

Çevresindeki duvarlarla rüzgârı ve yağışı engelleyen, genellikle yatay veya hafif eğimli çatı türü.

Az süsleme ve net çizgilerle tasarlanmış, minimal bir dış cephe düzenlemesi.

Isı, ses ve ışık yalıtımı sağlamak amacıyla kullanılan iki veya daha fazla cam tabakasından oluşan pencere malzemesi.

Yamaç arazilere inşa edilen, eğime uygun tasarlanmış konut.

Yapının yan tarafında bulunan, genellikle yeşil alan olarak tasarlanan açık mekân.

Bir yapının yan cephesinden dışarı taşan ek bölüm.

Yapının yan cephelerini rüzgârdan koruyan ek yapı elemanı.

Acil durumlarda tahliye için kullanılan, genellikle yangın merdivenlerine açılan çıkış kapısı.

Yangına dayanıklı malzemelerden yapılmış, yangın durumunda güvenli bir alan sağlamak için kullanılan kapı.

Yangın yayılımını engellemek için yapılan, yüksek yangın dayanımına sahip duvar.

Yangın merdiveni, acil durumlarda bina tahliyesi için tasarlanmış, genellikle bina dış cephesine yerleştirilen dayanıklı ve güvenli bir merdiven sistemidir. Bu…

Güneş ışığını yansıtarak enerji tasarrufu sağlayan, genellikle dış cephelerde kullanılan cam türü.

Bir yapıyı oluşturan temel elemanlardan herhangi biri; duvar, tavan, kolon vb.

Bir yapıyı oluşturan tüm bileşenler; kolon, kiriş, duvar vb.

Çizimlerde yapı elemanlarının özelliklerini ve konumlarını belirten semboller.

Bir yapının taşıyıcı ve destekleyici tüm elemanlarının oluşturduğu bütün.

Üstü kapalı ancak yanları açık alan; genellikle gölgeleme ve yağmur koruması sağlar.

Yapının kısmen açık, kısmen kapalı dış cephesi; genellikle havalandırma ve estetik amaçla tasarlanır.

Kısmen kapalı ve çevresi açık, araç park alanı.

Üst kısmı yarım daire biçiminde olan dekoratif pencere türü.

Bir yapının ana kubbesine bağlı, yarım küre biçimindeki örtü elemanı.

Yapının yatay düzlemde kesilmiş halini gösteren çizim.

Yapının yüklerini taşımak için yatay olarak yerleştirilen taşıyıcı eleman.

Yay şeklindeki eğimli kemer türü; genellikle taş veya tuğladan yapılır.

Yaya yolu, yayaların güvenli ve konforlu bir şekilde hareket etmelerini sağlamak için ayrılmış, genellikle asfalt, taş veya beton gibi malzemelerle kaplanmış yürüyüş…

Projede yaya yollarının düzenlenmesini ve güzergahlarını gösteren plan.

Tek parça olarak üretilmiş, yüksek mukavemetli yapı elemanı.

Yapının zeminini kaplamak için kullanılan malzeme; parke, seramik, halı vb.

Mekânların estetik ve fonksiyonel özelliklerini geliştirmek amacıyla uygulanan yüzey kaplama malzemesi.

Su, yakıt veya diğer malzemelerin saklanması için yer altında inşa edilen depo.

İnsanların veya araçların yer seviyesinin altında geçişini sağlayan geçit.

Koruma ve güvenlik sağlamak amacıyla yer altında inşa edilen yapılar.

Mekânların düzenini ve fonksiyonlarını gösteren plan.

Bir alanın yapılaşma düzenini gösteren, harita veya şema biçimindeki plan.

Yapının arazideki konumunu ve çevresel düzenlemelerini gösteren şema.

Taş, tuğla veya briket gibi malzemelerin üst üste dizilmesiyle oluşturulan taşıyıcı duvar.

Taş, tuğla veya beton blokların üst üste dizilerek inşa edildiği yapı türü.

Yüzeyi oluklu şekilde tasarlanmış sütun türü; genellikle klasik mimaride kullanılır.

Kamu veya özel alanlarda kullanıcıları bilgilendirmek için kullanılan tabela veya pano sistemi.

Ağır yapı malzemelerinin taşınmasında kullanılan, genellikle inşaat alanlarında bulunan mekanik sistem.

Enerji verimliliğini artırmak için kullanılan üstün yalıtım malzemeleri ve sistemleri.

Çok katlı yapılarda belirli katların düzenini ve detaylarını içeren plan.

Mekânlarda ferahlık ve estetik sağlamak amacıyla, standartlardan daha yüksek tasarlanmış tavan.

İnsanların katlar arasında kolayca geçiş yapmasını sağlayan mekanik merdiven sistemi.

Beton, ahşap veya metal yüzeylere dekoratif veya koruyucu özellik kazandırmak için yapılan işlemler.

İnce ve estetik görünüm için tasarlanmış, genellikle dekoratif amaçlı kullanılan kolon.

Yapı inşası için taşıma kapasitesi düşük olan toprak veya zemin türü.

Yapının inşaatı öncesinde zemin dayanımını artırmak için yapılan hazırlık çalışmaları.

Yapının inşa edileceği arazinin özelliklerini belirlemek için yapılan jeoteknik çalışma.

Zemindeki stabilite problemlerinden kaynaklanan çökmeler veya deformasyonlar.

Toprağın özelliklerini iyileştirmek için uygulanan kimyasal veya fiziksel yöntemler.

Yapının zeminine ilişkin malzeme, kaplama ve teknik detayları gösteren çizim.

Zayıf zeminleri güçlendirmek amacıyla zemine beton veya benzeri malzemelerin enjekte edilmesi işlemi.

Yapının inşa edileceği arazinin taşıma kapasitesini ve diğer özelliklerini belirlemek için yapılan jeoteknik araştırma.

Yapının taşıyıcı kapasitesini artırmak için zemine uygulanan mühendislik çözümleri.

İç mekânlarda kullanılan, zemin yüzeyini kaplayan malzemeler; parke, seramik, vinil vb.

Yapının giriş katının düzenini ve elemanlarını gösteren çizim.

Zeminin yapısal detaylarını ve kesitini gösteren teknik çizim.

Bir yapının zemin katını gösteren detaylı kesit planı.

Aynı yapı içinde farklı seviyelerde bulunan zeminler arasındaki yükseklik farkı.

Nem veya kirin içeriye taşınmasını önlemek için kullanılan kapı önüne serilen özel malzeme.

Arazi veya zemin üzerindeki mevcut durumun ölçülerek çıkarıldığı çizim.

Nem ve ısı kaybını önlemek amacıyla zemine uygulanan yalıtım malzemeleri.

Yapının inşa edileceği zeminin taşıma kapasitesini ölçmek için yapılan test.

Arazinin belirli noktalarındaki yükseklik farklarını gösteren ölçümler.

Özel taşıyıcı sistemlerle zemine oturmadan tasarlanmış, genellikle geçici yapılar.

Zeytin dalı motifi, genellikle barış, umut, dayanıklılık ve bolluğu simgeleyen dekoratif bir tasarım unsurudur. Mimarlıkta ve sanatta, süsleme elemanı olarak kapı…

Klasik ve antik yapılarda barış ve zaferi simgeleyen dekoratif motif.

Keskin dönüşlerle tasarlanmış, genellikle dar alanlarda kullanılan merdiven türü.

Araç veya yaya trafiğini yönlendirmek için kullanılan, zincirli bariyer sistemi.

Birbirine bağlı alanlar arasında kesintisiz geçiş sağlayan koridor veya mekan düzenlemesi.

Geleneksel yapılarda yağmur suyunu yönlendirmek için zincirlerin kullanıldığı çatı sistemi.

Güvenlik amacıyla bir zincir mekanizması ile açılan kapı türü.

Çatının en yüksek noktasında bulunan, genellikle dekoratif veya işlevsel eleman.

Büyük toplantı veya yemek organizasyonları için tasarlanmış geniş salon.

Genellikle turistik alanlarda, bilgi ve yönlendirme hizmeti sunan yapı.

Zonlama, bir alanın farklı işlevlere, kullanım amaçlarına veya özelliklere göre bölümlere ayrılması işlemidir. Bu işlem, arazi kullanım planlamasında, şehircilik…

Bir yapı elemanının maruz kalacağı yük ve kuvvetlerin incelendiği mühendislik çalışması.

Bir kentin veya bölgenin arazi kullanımını düzenleyen, imar planlarını belirleyen harita veya doküman.

Dekorasyon ve süslemede kullanılan, genellikle zengin görünümlü doğal taş.